تفسير سوره ي حمد /گردآوری:صلاح الدين توحيدی
اولين سوره ي قرآن ،سورء حمد(فاتحةالكتاب) مي باشد.اين سوره ، هديه اي الهي است كه به مؤمنين عطا شده است تا در روز حداقل هفده بار آن را در نمازهاي روزانه بخوانند و با آن با پروردگارشان به راز ونياز بپردازند.اين سوره ي جامع را مي توان اساس و گزيده اي از قرآن دانست كه درآن اصول اساسي معارف قرآني بيان شده است و گزيده ي اين سوره نيز ، آيه ي پنجم آن مي باشد: (ايّاك نعبد و ايّاك نستعين) كه اشاره اي است به هدف از خلقت و توحيد الوهيت و ربوبيت.اين سوره، مقدمه ي قرآن است و راز و نياز ودعايي است كه از زبان بندگان بيان شده است و در حقيقت تمام سوره هاي ديگر را مي توان اجابت به دعاي موجود در سوره ء حمد دانست؛ آنجاييكه كه بندگان ازخدا مي خواهند آنها را به راه راست هدايت فرمايد وخداوند نيز گويي با پيش رو گذاشتن ديگر سوره هاي قرآن به بندگان مي گويد دعاي شما را اجابت نمودم واين قرآن راه راستي است كه شما مي خواهيد.
قرآن تنها راه نجات بشریت